Αρχική > απόψεις, ειδήσεις > Οργή κατά της συνδικαλιστικής ηγεσίας

Οργή κατά της συνδικαλιστικής ηγεσίας

7 Οκτωβρίου 2010 Σχολιάστε Go to comments

από asyntaxtostypos.wordpress.com

Τα μέλη του δσ της ΕΣΗΕΜΘ, η πλειονότητα των οποίων κατέβηκε την Δευτέρα στην Αθήνα για τη συνάντηση με τα δσ των άλλων 4 Ενώσεων και της ομοσπονδίας ΠΟΕΣΥ, εξέφρασαν στη σημερινή (χθεσινή) τους συνεδρίαση την έντονη δυσαρέσκειά τους γιατί ακόμη μια φορά συμμετείχαν σε μία συνάντηση όπου όλοι υπερθεμάτιζαν για όλα, αλλά στο τέλος δεν κατέληξαν πουθενά.

Κι αυτό την ώρα που οι απολύσεις εργαζομένων είναι πλέον μαζικές, οι περικοπές βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη και ο κόσμος της δημοσιογραφικής εργασίας αναστενάζει στη μέγγενη διευθυντικών στελεχών και αφεντικών. Το πόσο κατώτερη των οικτρών περιστάσεων αποδεικνύεται η συνδικαλιστική ηγεσία των δημοσιογράφων, δεν νομίζω πως χρειάζεται να εξηγηθεί.

Το έδειξε λίγες ώρες αργότερα, αφότου αναχώρησαν από τα γραφεία της ΕΣΗΕΑ οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι των περιφερειακών Ενώσεων και του περιοδικού Τύπου. Το διοικητικό της συμβούλιο δεν κατόρθωσε να βγάλει απόφαση, με τα μέλη του να κινούνται σε τέσσερις διαφορετικές κατευθύνσεις: η μία σε μία μελλοντική απεργία κάπως, κάποτε…, η δεύτερη σε άμεση απεργία όπου γίνονται απολύσεις, η τρίτη να δούμε το πως, το γιατί… και η τέταρτη ναι γενικά και άλλα τέτοια..

Μια τραγελαφική κατάσταση που όχι μόνο δείχνει την υστέρηση της συνδικαλιστικής ηγεσίας της μεγαλύτερης Ένωσης Συντακτών στην Ελλάδα, αλλά την πλήρη αδυναμία της να λειτουργήσει, εξευτελιζόμενη εσχάτως από τους ίδιους εργοδοτικούς που μέχρι τώρα εξυπηρετούσε. Και τώρα που δεν τους χρειάζονται, αφού δεν τους κάνουν την βρωμοδουλεία που θέλουν, τους πετάνε. Ας πρόσεχαν! Μόνο που μαζί με τ’ απόνερα μην πετάξουμε και το μωρό.

Η κυβερνητική επίθεση κατά των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων κλιμακώνεται. Και πέραν των εργατοπατέρων, υπάρχουν οι συνδικαλιστικοί φορείς των δημοσιογράφων και των άλλων εργαζομένων στα ΜΜΕ, που όχι μόνο χρειάζονται αυτές τις μέρες της λαίλαπας αλλά απαιτείται και ευρύτερη συνεργασίας τους για να αποκρουσθεί ό,τι είναι δυνατόν. Το ζήτημα είναι η αγανάκτηση και οργή των συναδέλφων να οδηγήσει στις αλλαγές που απαιτούνται, ώστε να υπερβούμε τους κάθε λογής διαχειριστές και εντολοδόχους της εργοδοσίας.

ΜΠ

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s